Στου Βοίλα

 

ΤΣΙΤΑΛΙΑ 28/10/2020

 

Στου Μαύρου 2008

 

 

Τυχεροί όσοι έζησαν τέτοιες στιγμές

 

Η αντίδραση της περιφέρειας Πελοποννήσου για τον δρόμο μας

 

Ενημέρωση περιφέρειας Πελοποννήσου

 

ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΙΚΟΙ ΓΑΜΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΣΑΡΡΗΣ και ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΣΑΡΡΗ-ΛΟΥΖΗ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΡΡΗΣ (ΜΙΜΗΣ) και ΔΙΑΜΑΝΤΩ ΣΑΡΡΗ-ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

 ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ (ΚΟΥΤΣΟΥ) και ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑ-ΒΛΑΜΗ

Άγιος Αντώνιος τελικά

1960, Λιμάνι της Πλάκας στο Λεωνίδιο – Καΐκι Άγιος Αντώνιος ιδιοκτησίας Γεώργιος Λυσίκατος (Πελεκάνος)

Τα Τσιτάλια γράφουν και τραγούδια

Τσιταλιώτες στην Αυστραλία

Νικολέττα Γ. Κωνσταντά (Κουτσού)-Παναγιώτης Σαρ. Σαρρής (Ζάμπρακου)-Δήμητρα Γεωργ. Κανάκη-Τσαβασίλη-Ματούλα Σαρρή-Μωραίτη

                    Σούλιας-Πολεμάκης-Αγγελής-Σωτήρος στο καφενείο του Μπαλαμπάνου

Πολιτιστικές εκδηλώσεις Εξωραιστικού Συλλόγου Τσιταλιωτών 2019

Ηλίας Σαρρής Στραβολιάς

 Ηλίας Σαρρής Στραβολιάς γεωωημένος τον 19ο αιώνα και θανών περίπου το 1953
πατέρας των Γεωργίου Σαρρή Μπάλα, Αθανασίου Σαρρή Στραβοθανάση, Χρήστου Σαρρη Στραβολιά, Διαμαντή Σαρρή Φυσίγγου, Κωνσταντίνας Σαρρή Πόλεμου, Νικολετας Σαρρή, Αθανασίας Σαρρή, Σοφίας Σαρρή.Η φωτογραφία ανήκει στην Παγώνα Πιερράκου-Σαρρή 

Η γριά πασχαλιά μας μετά από τουλαχιστον 50  χρόνια συνεχίζει να προσφέρει τα άνθη και τα άρωματα της. 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΠΑΣΧΑ 2008

Ψάρεμα στην Πλάκα

                                  Τσάκωνας ψαράς με την πραμάτεια του στο λμάνι της Πλάκας

Το ΝΕΡΑΙΔΑ στο λιμάνι της Πλάκας Λεωνιδίου

Το πλοίο με το όνομα Laurana κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Cantieri Navali del Quarnaro στο τότε ιταλικό Fiume (σημερινή Rijeka της Κροατίας) μεταξύ των ετών 1938-1939. Αμέσως μετά τη ναυπήγησή του χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση ακτοπλοϊκών δρομολογίων στα λιμάνια της Αδριατικής.

Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το πλοίο συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις ως διασωστικό, καθώς ήταν ένα γρήγορο και ευέλικτο σκαρί που μπορούσε εύκολα να μεταβαίνει σε ναυάγια και να περισυλλέγει διασωθέντες και τραυματίες, προκειμένου να τους μεταφέρει στα πλωτά νοσοκομεία του ιταλικού ναυτικού. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στο τέλος του πολέμου είχαν χαθεί τα υπόλοιπα έξι διασωστικά και πλωτά νοσοκομεία και μόνο το Laurana διασώθηκε, παρόλο που καταλήφθηκε από πλοία του βρετανικού στόλου κοντά στη Μάλτα. Για τα επόμενα χρόνια μέχρι το τέλος του 1949, χρησιμοποιήθηκε στην ακτοπλοϊκή σύνδεση Μάλτας-Συρακουσών.

Ο Γιάννης Λάτσης αγόρασε το Laurana τον Δεκέμβριο του 1949 από μαλτέζικη ακτοπλοϊκή εταιρεία και στις αρχές του επόμενου έτους σάλπαρε για πρώτη φορά στον Αργοσαρωνικό με το όνομα που είχε λάβει από τους Ιταλούς ιδιοκτήτες της δέκα περίπου χρόνια πριν. Βαπτίστηκε «Νεράιδα» από τον Νικόλαο Πλαστήρα, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο λιμάνι της Ύδρας και μετά από ονομαστική ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε εν πλω.

Συνηθέστερο δρομολόγιο του πλοίου ήταν Πειραιάς - Αίγινα - Μέθανα - Πόρος - Ύδρα - Ερμιόνη - Σπέτσες, ενώ πολλές φορές έδενε στο Λεωνίδιο και τη Μονεμβασιά, αλλά και στο Ναύπλιο, τη Σαλαμίνα και την Επίδαυρο. Εκτός από τα τακτικά δρομολόγια, στο κατάστρωμα του Νεράιδα φιλοξενήθηκαν κοινωνικές εκδηλώσεις, νυχτερινές κρουαζιέρες και χοροεσπερίδες.

Στα 25 περίπου χρόνια των δρομολογίων του στον Αργοσαρωνικό είχε την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει, τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, σε πλήθος ελληνικών ταινιών αλλά και το 1957 στη χολιγουντιανή παραγωγή «Το Παιδί και το Δελφίνι» του Jean Negulesco, με πρωταγωνιστές τη Sophia Loren, τον Alan Ladd και τον Clifton Webb. το

Η θειά Δημητρούλα η Λόρδενα σύζυγος Γεωργίου Σαρρή

ΤΣΙΤΑΛΙΑ 1968

Τακης Ανδρούτσος

Ο κυρ Τάκης γνωστός ως Κακαούζος οδηγός των ΚΤΕΛ για δεκαετίες εξυπηρετούσε το χωριό με το λεωφορείο του πάντα με το χαμόγελο και την ευγένειά του και με ένα τσιγάρο στά χείλη.

9 Μαρτίου σαν σήμερα των Αγίων Σαράντα

Σαν κουμπάρες που ήταν η γιαγιά μου η Σταμάτα με την θειά Παναγιώτα την Μπαλήνα σαν σήμερα 9 Μαρτίου γιορτή των Αγίων Σαράντα από νωρίς και αχάραγα έσπερναν το σπόρο του ξεραμένου βασιλικού που είχαν μαζέψει από το περασμένο Σεπτέμβρη και υπομονετικά περίμεναν τις φύτρες που στην συνέχεια μοίραζαν στην γειτονιά για να φυτευτούν στις γλάστρες και να στολιστούν οι αυλές.
Την ίδια ημέρα και σύμφωνα με το έθιμο έφτιαχναν τηγανίτες,τουλάχιστον σαράντα στον αριθμό  λίγο μέλι επάνω και κερνούσαν για την γιορτή του πατέρα μου.Τόσο απλά πράγματα που όμως έδιναν μεγάλη χαρά.

Μηηη!!!! Μη το σκοτώσεις !!!
Μας φώναζαν οι μανάδες και οι γιαγιάδες όταν βλέπανε εμάς τα χαιρέκακα παιδιά του  παλιού καιρού (που χαρά είχαμε μα κακία όχι)να καραδοκούμε με κανένα ματσούκι ή με καμιά παντόφλα στο χέρι για να πετύχουμε το σαμιαμίδι (το γκουστεράκι όπως αλλιώς το λέγαμε) που περπατούσε στον τοίχο,στο πάτωμα ή στο ταβάνι του παλιού μας σπιτιού.
Αυτό είναι η τύχη του σπιτιού!!!
Φυλάει το σπίτι!!!
Αυτό είχε αποθησαυρίσει η "σοφία των παλιών ημερών".
Πως το σαμιαμίδι φέρνει τύχη στο σπιτικό και στους ανθρώπους του.
Κι εμείς μέναμε μόνο να κοιτάμε πόσο γρήγορα έτρεχε να κρυφτεί σε καμιά χαραμάδα,σε κάποια τρυπούλα κάτω από το ντιβάνι ή πίσω από το μπαούλο.
Πολλές φορές το κάναμε χάζιαραγμένοι ανάσκελα στα κρεβάτια μας βλέποντας το να σουλατσάρει στα ψηλά ψάχνοντας κάποιο έντομο για να φάει.

Τσιταλιώτικες Καθαροδευτέρες

Ξένοιαστα καλοκαίρια στη Πλάκα

Μιχάλης Σαρρής Μπαλαμπάνος-Ηλίας Σαρρής Τσατσαμάος-Γιάννης Κωστάκης Μπάσος-Παναγιώτης Σαρρής Ζάμπρακος-Νίκος Σαρρής Πολεμάκης