Κολοκυθόπιτα και χορτόπιτα από τις Τσιταλιώτισσες αδερφές Θωμαή Ματίνα Σοφία κόρες του Νικόλα Σαρρή Γιάννου

Το μαντρί του Τριαντάφυλλου Κωνσταντά στις Λεκάνες

                                   Το καφενείο του Μπαλαμπάνου με την "διαφήμιση" της Χούντας

                                   1972 Το λεωφορείο του ΚΤΕΛ έκανε στάση στα καφενεία

                                                 Κωνσταντίνος Τρ.Γεροντάκης Βερδέας

                                                       Λυγερή Παναγ.Σοβόλου Ξάρχου

                                                    Βαγγέλης Χοντζόπουλος Μήλιας 1972

Προσκύνημα στον Αγιο Νικόλα Σίντζα 1955

Σαράντος Σαρρής(αριστ) Χρυσούλα Σαρρή-Παναγιώτης Σαρρής Ζάμπρακος-Τριαντάφυλλος Σαρρής-Σταμάτα Σαρρή(κάτω)

                                                               Διαμάντω Δ.Σαρρή

Στο καλύβι της Κωσταντούς που βρισκόταν πάνω σε ύψωμα στον χώρο που σήμερα είναι η πλατεία του χωριού,λειτουργούσε καπηλειό ο μπαρμπα Τάκης Κατσαβός..Στο βαθος διακρίνεται το Παπαδεικο σπίτι

Το Τσιταλιώτικο κειμήλιο

Ο Σταυρός που βρίσκεται στην παλιά εκκλησία του Αη Γιώεγη περιβάλλεται από έναν θρύλο. Όταν κάηκε η εκκλησία της Κουνουπιάς και για να γίνει αναστήλωσή της,σύμφωνα με τους Τσιταλιώτες ο Σταυρός αγοράστηκε αλλά σύμφωνα με τους Κουνουπιώτες δόθηκε προς φύλαξη στο χωριό μας.
Κατά την μεταφορά από το ένα χωριό στο άλλο τον έφεραν στα χέρια οι Τσιταλιώτες και ο θρύλος λέει πως το βάρος του ήταν τεράστιο δημιουργώντας μεγάλο πρόβλημα στους άντρες που είχαν αναλάβει την μεταφορά του στο χωριό.Αυτό συνέβαινε καθ'όλη την διαδρομή από την Κουνουπιά.
Στη θέση Ντριανικόπουλος ξαφνικά και αντικρίζοντας το χωριό ο Σταυρός έγινε πανάλαφρος βοηθώντας στην μεταφορά και τοποθέτησή του στην παλιά εκκλησία όπου και παραμένει ως σήμερα.Διακρίνονται επάνω σημάδια από τουφεκισμό (δεξιά στο χέρι και στα πόδια) που σύμφωνα με τον θρύλο έγινε από Τούρκους στρατιώτες που έπαθαν ανεπανόρθωτη σωματική ζημιά αμέσως μετά  τον τουφεκισμό.
Για ιστορικούς και μόνο λόγους κάνω αυτή την ανάρτηση με αφορμή τον εορτασμό του Σταυρού.

Τα πρόβατα του Ματσίκα

Ο Σγουριάς μας

                                            ..και μία δική μου φωτογραφία από τα παλιά

Οι Ζαμπρακέοι

                                Η γιαγιά μου κι ο παππούς μου μπροστά στο καφενείο τους

                                   Μανώλης Κανάκης,Γιάννης Κωστάκης,Νικος Σαρρής Κόης

Ο Μίμης φροντίζει τα νεογέννητα κουταβάκια

Η φωτογραφία με την αφιέρωση (προς Παναγιώτη Κ.Σαρρη που ήταν ο παππούς μου) στο πισω μέρος που φανερώνει τον τόπο απο τον οποίο στάλθηκε.Δυστυχώς τα πρόσωπα δεν αναγνωρίστηκαν.Χρονολογία 1919 ΙΣΑΛΑΡ.

Με την γιαγιά

                       Δυσδιάκριτη η φωτογραφία αλλά οι αναμνήσεις που επιστρέφουν αξίζουν

Σπύρος Σαρρής-Μίμης Σαρρής-Ντίνος Σαρρής-Αργυρω Σαρρή -Χρυσούλα Σαρρή

Μίμης Σαρρής Ζάμπρακος-Ο αγαπημένος όλων

                                                                      Ο Μίμης κι εγώ

                                                      Ο Μίμης και η Ματούλα Θ.Σαρρή

                                                      

ΤΑ ΞΑΔΕΡΦΙΑ

                                Ο Μίμης με τον Γιώργο Κανάκη στο σπ'ιτι μου στην Μελβούρνη

Νίκος Σαρρής Κωστής-Ντίνος Σαρρής Ζούπας-Μήτσος Σαρρής Μπαλής-Μανώλης Κανάκης στο καφενείο του Ζάμπρακου

Σταμάτα Παν.Σαρρή Ζάμπρακου

Η γιαγιά μας η Σταμάτα όπως έχει μείνει στο νού μου

Απόψε πέθανε η γιαγιά

Απόψε πέθανε η γιαγιά στο αντικρυνό το σπίτι·
ένα κερί θαμπό θαμπό στο τζάμι σιγοτρέμει, 
κλαίει με πικρό παράπονο σε μια γωνιά η ανέμη...

θα πέταξε η ψυχούλα της προς τον Αποσπερίτη…
Απόψε πέθανε η γιαγιά στο αντικρινό το σπίτι.

Κοιμήθηκε. Πόσο απαλά κοιμάται όποιος πεθαίνει!

όλα βουβάθηκαν με μιας και ντύθηκαν στα μαύρα,

μια σκιά προς τα μεσάνυχτα φτερούγησε στην αύρα…

Μην ήταν η ψυχούλα της η παραπονεμένη;

Κοιμήθηκε. Πόσο απαλά κοιμάται όποιος πεθαίνει!

Την ύστερή της την πνοή την άρπαξε το αγέρι, 
όλα τα μύρα κ’ οι δροσιές ολόγυρα της ήσαν, 
κι ήρθαν αγάλια οι άγγελοι και τη γλυκοφιλήσαν... 
Σαν κύμα, μόνο τα παιδιά ψυχομαχούν κι οι γέροι... 
Την ύστερή της την πνοή την άρπαξε το αγέρι.

Άσπρες ψυχές των συντριμμιών και των παιδιών πού πάτε;

Με τη γιαγιά, ολομόναχο, την αποκοιμισμένη,

πώς φέγγει το θαμπό κερί και τρέμει κι ανασαίνει!

Ανατριχιάζει το θαμπό κερί, σαν να φοβάται…

Άσπρες ψυχές των συντριμμιών και των παιδιών πού πάτε;

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ 1982

                    Η Διαμάντω με τον Μίμη και τον αδερφό μου ψήνουν το αρνί Πασχαλιάτικα

Σήμερον δεν εχει πιά παγωτό

Η θρυλική πινακίδα που κοσμούσε την αγορά του λεωνιδίου έχει πιά αφαιρεθεί.Κρίμα....

Αναδρομή στο παρελθόν

                         O παπα Αντώνης εν ώρα λειτουργίας στον Αγιο Γεώργιο Τσιταλίων

Ματούλα Δημ.Σαρρή,Διαμάντω Δημ.Σαρρή,Ελένη Θεοδ.Σαρρή,Ματούλα Θεοδ.Σαρρή,Νικολέτα Τριαντ.Σαρρή
Παναγιώτης Χρ.Σαρρής,Δημήτης Σαρ.Σαρρής,Παναγιώτης Δημ.Σαρρής

 Σύναξη στο καφενείο του Ζάμπρακου γύρω απο το τραπέζι του παπα Αντώνη.Δεξιά διακρίνεται ο Νικόλαος Σαρρής ή Τζαβέλας

Ο Μίμης καβαλάρης

Ο αγαπημένος θείος μου Δημήτριος Π.Σαρρής ή Μίμης πάνω στο άλογο μπροστά από το σπίτι μου όπου παλιά υπήρχε φούρνος.Ο δρόμος πίσω οδηγούσε προς το μαγαζί του Ξενύχτη.

Οι συμπέθεροι

Παναγιώτης Κ.Σαρρής Ζάμπρακος-ιερέας Αντώνιος Σαρρής-Αικατερίνη Σαρρή-Σταμάτα Σαρρή

Κυπαρίσσι-Αύγουστος 2017

Στο λαογραφικό μας μουσείο

ΘΩΜΑΗ ΚΑΝΑΚΗ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΚΑΝΑΚΗ (ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ)

ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ

ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΣΑΡΡΗ-ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΣΑΡΡΗΣ-ΕΛΕΝΗ ΣΑΡΡΗ-ΣΤΑΜΑΤΑ ΣΑΡΡΗ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ

Γεώργιος Κουλός Σέμης-Γιαννούλα Λυκουργιά-Παναγιώτης Λυκουργιάς Ξενύχτης

                                              Μανώλης και Μαριγώ Σοβόλου ή Πετσιώτη

Τσιταλιώτισσες που εχουν "φύγει"

                                                       Κατερίνα Ι.Λυκουριά Σταβάρενα

                                                         Γεωργία Δ.Σαρρή Ντουρίνιενα