Τρύγος στο αμπέλι που βρίσκεται στην ταβέρνα του Ξενύχτη δεξιά μπαίνοντας στην πλατεία.Ανήκε στην Παναγιώτα Καραχάλιου Παπουτσού όπως ήταν το παρατσούκλι της.

Πίσω διακρίνεται η παλία ταβέρνα του Ξενύχτη

Το λεξικό των τσοπάνηδων

Ανάρμεγος: το θηλυκό ζώο που δεν έχει αρμεχθεί. Είναι ανάρμεγο το κοπάδι.
 Απλάδι (το): Κλινοσκέπασμα από προβατίσιο μαλλί….
 Αρβάλι (το): Χάλκινο ή τσίγκινο στρογγυλό δοχείο με χερούλι για το άρμεγμα των ζώων. 
Αρνάδα: Χρονιάρα προβατίνα που κρατήθηκε για «έχει», δηλ. για αναπαραγωγή. Στα γίδια λέγεται κατσικάδα. Ασαλά(γ)ητος: αυτός που δεν παίρνει από ορμήνιες, που κάνει ότι του κατέβει στο μυαλό.
 Βάκρα: Προβατίνα με άσπρο τρίχωμα στο σώμα της και μαύρες κηλίδες μόνο στο μούτρο της. 
Βετούλι (το): Κατσίκι ενός έτους. 
Γαλάρια (τα): Τα γεννημένα πρόβατα ή γίδια που κρατούν (έχουν) γάλα. Σε αντίθεση με τα στέρφα που δεν έχουν. Γάστρα (η): Σιδερένιο θολωτό σκέπασμα. Στη γάστρα ψήνονταν το ψωμί, ορισμένα φαγητά και ολόκληρα αρνιά ή κατσίκια. 
Γκιόσα (η): γίδα με μαύρη ράχη, άσπρη κοιλιά και λευκές ρίγες στο πρόσωπο
 Γκισέμι (το): Τραγί ή κριάρι μουνουχισμένο και μεγαλόσωμο, οδηγός του κοπαδιού που φέρνει το μεγαλύτερο κουδούνι. 
Γκλίτσα: Ποιμενική μαγκούρα με σκαλιστή λαβή. 
Ζλάπι (το): Η φράση «παρουσιάσκη ζλάπι» σημαίνει ότι εμφανίστηκαν στα πέριξ λύκοι ή τσακάλια και πρέπει να προσέχει ο τσοπάνης.
 Zυγούρι (το): Πρόβατο που μόλις έχει περάσει το πρώτο έτος της ηλικίας του. 
Ζωντανά (τα): Τα πρόβατα και τα γίδια συνολικά. Αλλιώς τα πράματα. Κάδη (η): Ξύλινο ψηλό δοχείο με στενή βάση για το χτύπημα του γάλακτος. 
ακαράντζα (η): Τα περιττώματα, η κοπριά των ζώων. 
Κάλεσα: Προβατίνα με σώμα άσπρο, αλλά με μάτια, μύτη και αυτιά μαύρα. 
Καπνόγκεσα (η): Κατάμαυρη γίδα με καφέ μούρη. 
Καραμάνικη (η): Προβατίνα άσπρη με μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια και φαρδιά ουρά. 
Καρδάρα (η): Ξύλινο στρογγυλό δοχείο για το άρμεγμα του γάλακτος. Κ
άτσενα: Άσπρη προβατίνα με κόκκινο πρόσωπο. Κλαπάτσα (η): Αρρώστια των προβάτων. 
Κλαρίζω: Κόβω τα κλαδιά δένδρου.
Κολήγοι: Σμίξιμο δύο – τριών τσοπάνηδων για κοινή πορεία – συνεταιρισμό εξαμηνιαίο.
 Κολλημένα (τα): Πρόβατα με αρρώστια στον πνεύμονα που κολλάει τα παΐδια (πλευρά). 
Κολόκουρος (ο): Το πρώιμο μερικό κούρεμα στον αυχένα και στην ουρά του ζώου. Συνήθως γίνεται στο τέλος του Μάρτη. 
Κονάκι (το): Αυτοσχέδιο καλύβι από σάλωμα (είδος καλαμιού). Χρησίμευε για καλοκαιρινό κατάλυμα του τσομπάνη, στα ορεινά και το χειμώνα το εγκατέλειπαν για τα χειμαδιά. 
Κάπα (η): Χοντρό πανωφόρι από τραγόμαλλο. Φοριέται τους χειμερινούς μήνες.
 Κορύτος (ο): ξύλινη και μακρόστενη ταΐστρα ή ποτίστρα για ζώα. Σκαφίδα. 
Κορφίγκι (το): βρασμένο, πηχτό γάλα ζώου, το αμέσως μετά τη γέννα. 
Κουδούνα (η): Μεγάλο κουδούνι για πρόβατα.
 Κουδουνάδες: Κατασκευαστές κουδουνιών.
Κούρος: Το κούρεμα των προβάτων. 
Κουτσοκέρα (η): Προβατίνα ή γίδα με σπασμένο το ένα κέρατο.
 Κρεμανταλάς: Ξερό και διχαλωτό ξύλο μπηγμένο στο χώμα έξω από το κονάκι για να κρεμούν τις καρδάρες με το γάλα και να μην το φθάνουν τα σκυλιά και τα φίδια. 
ρούτα: Προβατίνα ή γίδα με μικρά και με κοντά τα δύο κέρατα. 
ύπρος (ο): Μεγάλο κουδούνι από μπρούντζο σαν καμπάνα για γίδια και ειδικότερα για το γκεσέμι. Λόγια (Λάγια) γρίβα: Σπάνια προβατίνα με γκριζωπό τρίχωμα. 
Λόγια (Λάγια) μπαλιά: Κατάμαυρη προβατίνα με μια κηλίδα λευκή στο κεφάλι.
 Λειβαδάρικο: Νοικιασμένο χωράφι από τον τσοπάνη που χρησιμοποιεί για βοσκή. Το ενοίκιο το πληρώνει σε είδος και συνήθως είναι τυρί. 
Μαδημένα (τα): Πρόβατα που τους έχει πέσει μερικά ή ολικά το μαλλί. 
Μαντρί: Κατοικία προβάτων. 
Μαντρόσκυλος: Μεγαλόσωμος κατά κανόνα σκύλος. Άγριος μα και άγρυπνος φύλακας του κοπαδιού. 
Μαξούλι: (το): Το εισόδημα από το γάλα ή από τα μαλλιά των αιγοπροβάτων.
 Μαρκάλλος (ο): Η γονιμοποίηση των θηλυκών από τα αρσενικά για την αναπαραγωγή. 
Μαρμαρά: Προβατίνα ή γίδα στέρφα (αυτή που δεν γεννάει). Μαυλάω: Καλώ κοντά μου με ιδιόρρυθμη φωνή οικόσιτα ζώα. 
Μονοβύζα (η): Προβατίνα ή γίδα που έμεινε με ένα μαστάρι, επειδή την χτύπησε αρρώστια. Μπλιόρα (η): Η πρωτογενή γίδα.
 Μπουτσκοκάλεσα: Προβατίνα καστανή ως καστανόμαυρη. Ντορός (ο): Τα ίχνη (πατημασιές) των ζώων πάνω στο χιόνι ή πάνω στον κουρνιαχτό (σκόνη). 
ρμώνω: Κατευθύνω την πορεία ζώου ή κοπαδιού με χειρονομίες και κραυγές. 
Παγάνα (η): Η ομαδική οργανωμένη καταδίωξη άγριων ζώων (κυρίως λύκων). Παρμάρα (η): Ασθένεια με συμπτώματα παράλυσης, που εμφανίζεται κυρίως στα αιγοπρόβατα. Π
ρατάρης (ο): Ο βοσκός των προβάτων.
 Πρατίνο: Προβατίνα. Πιτιά (η): Το στομάχι των κατσικιών από το οποίο παίρνουν το πήγμα (ένζυμο), για να πήξουν το γάλα για τυρί. Ρούσα (η): Προβατίνα ξανθοκόκκινη.
 Ρούτα: Προβατίνα με κοντό μαλλί. 
Σάισμα (το): Κλινοσκέπασμα ή στρωσίδι από γίδινο μαλλί. 
Σαλαγάω: Κατευθύνω με φωνές τα ζώα. 
Σιούτος (ο): Το αρσενικό πρόβατο ή γίδι χωρίς καθόλου κέρατα.
 Σκάρισμα (το): Καλοκαιριάτικη νυχτερινή έξοδος του κοπαδιού για βοσκή. Σκάφη (η): Οι μακρόστενες ξύλινες ή τσίγκινες σκάφες στις οποίες έριχναν τροφή ή νερό για τα ζώα. 
κουληκιάρικο (το): Πληγωμένο ζώο που μολύνεται η πληγή του από τη μύγα και πιάνει σκουλήκι. Σταλίζω, στάλος (ο): Καλοκαιριάτικη μεσημεριανή ανάπαυση των ζώων κάτω από τον ίσκιο των δέντρων. Στέρφα (η): Η στείρα θηλύκια. Στρούγκα (η): Πρόχειρο μαντρί με κλαδιά ή πέτρες για το άρμεγμα των ζώων. Τάλαρος (ο): μεγάλο ξύλινο βαρέλι για την φύλαξη και διατήρηση τυριού. Τομάρια (τα): Τα δέρματα των προβάτων ή γιδιών. Τροκάνι (το): Μεγάλο κουδούνι με δυνατό ήχο για μεγαλόσωμα ζώα. Τσαγκάδι (το): Η γίδα ή προβατίνα που έμεινε χωρίς θηλασμό (κατσικιού ή αρνιού) π.χ. λόγω αποβολής. Τσαντίλα (η): Μεγάλα τουλουπάνια για το στράγγισμα του μόλις πηγμένου τυριού. Τσαρδί (το): Πρόχειρο κατάλυμα από κλαδιά. Καλύβα. Τσάρκος (ο): Ο παιδικός σταθμός της στάνης. Μια καλύβα που βάζουν τα νεογέννητα αρνιά, όταν οι μανάδες τους πάνε για βοσκή. Αλίμονο σ” όποιον ξένο πλησιάσει τον τσάρκο. Το τσοπανόσκυλο θα τον κομματιάσει. Τσαρούχια (τα): Αυτοσχέδια παπούτσια από το δέρμα ζώων με φούντα μπροστά. Τσατάλι (το): Σιδερένιος ή ξύλινος γάντζος σαν τσιγκέλι. Τσιμπουροβύζα (η): Προβατίνα ή γίδα με πολύ μικρό μαστό. Τσοκάνι (το): Το πλακέ κουδούνι για τα γίδια. Λέγεται και κραμπακίδα. Τσούλα (η): Προβατίνα με μικρά αυτιά. Τσουράπια (τα): Τσοπάνικες κάλτσες φτιαγμένες από μαλλί προβάτου. Τυρόγαλο (το): Το υγρό που μένει από το πήξιμο του τυριού. Φλόρα (η): Ολόασπρη γίδα.
Πηγή:https://radioaetos.com

Στην είσοδο του Αη Γιώργη...Ματίνα Σαρρή Σούλια,Βασιλική Σαρρή Ζέμπου και οι ξαδέρφες Μαργαρίτα Σαρρή,Γιαννούλα Σαρρή 

Mέσα στο μνημείο των Ηρώων καβάλα στα μουλάρια οι συγγενε'ις από την Αμερική.Κάτω δεξιά ο Χρήστος Σαρρής Ζάμπρακος και αριστερά ο Γεώργιος Σαρρής Μαντάκος

                                    Στον Πόρο η Μεταξία Κανάκη-Χατζηδημητρίου (δεξιά) η οποία ζει στην Μελβούρνη Αυστραλίας,η μητερα της Κατερνα Κανάκη η Γιάτρισσα και ο αδερφος της Νικος Κανακης Σβάρνας

                            Λίλα Χρυσούλα Ελένη Σαρρη Ζάμπρακου στην αυλή του σπιτιού τους

                                        Ο Γιώργος Σαρρής Μπλατσάρας στον Προφήτη Ηλία

Πριν από 23 χρονια

Απόστολος Δ.Χοντζοπουλος-Γιωτα Π.Σαρρή

Τσιταλιώτες Ιερείς

                                 Νικόλαος Γ.Σαρρής-Γεώργιος Ν.Σαρρής-Ηλίας Γ.Σαρρής

Παναγιώτης Σαρρής Σούλιας-Νίκος Σαρρής Μπούζης-Γιώργος Σαρρής Ζέμπος-Γιώργος Κωστάκης Κουφός

Περί πατριωτών και "πατριωτών"

Αναμνηστική φωτογραφία μετά την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων στην δεκαετία του '50

                                                      Γεωργία Δ.Σαρρή Ντουρίνιενα

Αδέρφια

Παναγιώτης Λυκουργιας Ξενύχτης-Μιχαλης Σαρρής Μαρτής

Αδέρφια

                                              Κατερίνα Δημήτρης Γιώργος Χοντζόπουλος

                                                     Γιάννης κ' Παναγίωτης Κωστάκης

                                                  Μαρία κ' Μιχάλης Σαρρής Μπαλαμπάνου

                                                 Νίκος κ' Διαμαντής Σαρρής Μπλατσάρα

                                                          Γιάννης κ' Πόπη Κωστάκη

                                            Παναγιώτης κ' Δημήτης Σαρρής Ζάμπρακου

                                    Η θειά Γιώτα Σόβολου ποτίζει το μουλάρι της στη Λούτσα

Αυγουστιάτικη βραδιά 1991 στον Προφήτη Ηλία

Χρήστος Κούλας,Ηλίας Σαρρής,Παναγιώτης Σαρρής Σούλιας,Παναγιώτης Σαρρης Πολεμάκης,Εύη Κούτλα,Μαρία Σαρρή Πολεμάκη Γιώργος Σαρρής Πολεμάκης

Ρίτα Σαρρή,Γιώργος Σαρρής Πολεμάκης,Ματίνα Σαρρή,Γιώτα Σαρρή,Σωτήρος Κωστάκης,Σοφία Κωστάκη

Επέτειος της 28 Οκτωβρίου 1940

Στο Δημ. Σχολείο Τσιταλίων η Θεοδοσία Ν.Σαρρή ντυμένη στρατιώτης κατά τον εορτασμό της 28/10/1940

Στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου κρατώντας στα χέρια την βοήθεια της UNRRA Η UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration) ιδρύθηκε το 1943 από 40 περίπου κράτη, τα οποία στη συνέχεια έγιναν μέλη του Ο.Η.Ε., με αντικειμενικό σκοπό να βοηθήσει οικονομικά τις χώρες που είχαν πληγεί από τις δυνάμεις του Άξονα. Κάθε μέλος της UNRRA διέθετε στο ταμείο της Οργάνωσης – για την εξυπηρέτηση του σκοπού της – το 1% των εθνικών του εσόδων. Όμως στην πραγματικότητα η διεθνής αυτή Οργάνωση ήταν όργανο των Η.Π.Α. και σκόπευε στην υλοποίηση της αμερικανικής οικονομικής και πολιτικής διείσδυσης σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.

Μπροστά στο μνημείο των Ηρώων στην δεκαετια του '50

Οι παλιοί ψάλτες

        Ηλίας Σαρρής Χαρβάτης-Γεώργιος Σαρρής Μπουρέκης σε βαφτιση στον Αη Γιώργη

Η ιστορία των ανθρώπων είναι σαν την σκιά τους.Τους ακολουθεί πάντα

Παππούς και εγγονός

                                      Γιώργος Κωνσταντάς-Γιώργος Κωνσταντάς επί το έργον

Οι συμπέθεροι

                                         Γεώργιος Κωνσταντάς Κουτσός-Δημήτρης Μένης

                          Ο μπαρμπα Μήτσος Σαρρής Τσουλής ή Μουτζούρης με την θεια Παναγιώτα

                                                  Κατερίνα και Στέλιος Σαρρής Τσουλής

Στα μπακάλικα του χωριού μας κατά την δεκαετία του '70 τα μπισκότα πουλιόνταν χυμα.Λατρεμένα μπισκότα ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

 

Η κυρία Γεωργία με τον μπαρμπα Γιάννη στο καφενείο του Ζάμπρακου

Καλό μήνα σε όλους

Ο παππους μου ο Παναγιωτης Σαρρής Ζάμπρακος με τον Νίκο Σαρρή Σαρήγιαννη την σύζυγό του Γιώτα και την μητέρα της Ζαχάρω

                                 Η θειά Ματίνα καθαριζει τα χόρτα.Ο παππούς βαζει τα ψάρια.

                             Η Λούτσα όπως την θυμάμαι από παιδάκι πριν τον "εκσυγχρονισμό" της

Κολοκυθόπιτα και χορτόπιτα από τις Τσιταλιώτισσες αδερφές Θωμαή Ματίνα Σοφία κόρες του Νικόλα Σαρρή Γιάννου

Το μαντρί του Τριαντάφυλλου Κωνσταντά στις Λεκάνες

                                   Το καφενείο του Μπαλαμπάνου με την "διαφήμιση" της Χούντας

                                   1972 Το λεωφορείο του ΚΤΕΛ έκανε στάση στα καφενεία

                                                 Κωνσταντίνος Τρ.Γεροντάκης Βερδέας

                                                       Λυγερή Παναγ.Σοβόλου Ξάρχου

                                                    Βαγγέλης Χοντζόπουλος Μήλιας 1972

Προσκύνημα στον Αγιο Νικόλα Σίντζα 1955

Σαράντος Σαρρής(αριστ) Χρυσούλα Σαρρή-Παναγιώτης Σαρρής Ζάμπρακος-Τριαντάφυλλος Σαρρής-Σταμάτα Σαρρή(κάτω)

                                                               Διαμάντω Δ.Σαρρή

Στο καλύβι της Κωσταντούς που βρισκόταν πάνω σε ύψωμα στον χώρο που σήμερα είναι η πλατεία του χωριού,λειτουργούσε καπηλειό ο μπαρμπα Τάκης Κατσαβός..Στο βαθος διακρίνεται το Παπαδεικο σπίτι

Το Τσιταλιώτικο κειμήλιο

Ο Σταυρός που βρίσκεται στην παλιά εκκλησία του Αη Γιώεγη περιβάλλεται από έναν θρύλο. Όταν κάηκε η εκκλησία της Κουνουπιάς και για να γίνει αναστήλωσή της,σύμφωνα με τους Τσιταλιώτες ο Σταυρός αγοράστηκε αλλά σύμφωνα με τους Κουνουπιώτες δόθηκε προς φύλαξη στο χωριό μας.
Κατά την μεταφορά από το ένα χωριό στο άλλο τον έφεραν στα χέρια οι Τσιταλιώτες και ο θρύλος λέει πως το βάρος του ήταν τεράστιο δημιουργώντας μεγάλο πρόβλημα στους άντρες που είχαν αναλάβει την μεταφορά του στο χωριό.Αυτό συνέβαινε καθ'όλη την διαδρομή από την Κουνουπιά.
Στη θέση Ντριανικόπουλος ξαφνικά και αντικρίζοντας το χωριό ο Σταυρός έγινε πανάλαφρος βοηθώντας στην μεταφορά και τοποθέτησή του στην παλιά εκκλησία όπου και παραμένει ως σήμερα.Διακρίνονται επάνω σημάδια από τουφεκισμό (δεξιά στο χέρι και στα πόδια) που σύμφωνα με τον θρύλο έγινε από Τούρκους στρατιώτες που έπαθαν ανεπανόρθωτη σωματική ζημιά αμέσως μετά  τον τουφεκισμό.
Για ιστορικούς και μόνο λόγους κάνω αυτή την ανάρτηση με αφορμή τον εορτασμό του Σταυρού.

Τα πρόβατα του Ματσίκα