Πάντα επίκαιρο

Σχολικές γιορτές στα Τσιτάλια περασμένων δεκαετιών

Ο Νικόλας

Ο Νικόλας Κολενδριανός η άλλη θρυλική μορφή του Λεωνιδίου, αδερφός του Σωτήρου,ερωτευμένος με όποιο θυληκό κυκλοφορούσε στους δρόμους της αγοράς με αμέτρητες προτάσεις γάμου σε παντρεμένες και ανύπαντρες γυναίκες. 

O παππούς μου (δεξιά) ντυμένος με τα "αμερικάνικα"

Νοσταλγία

"Κατάληψη" στο κοινοτικό γραφείο

Το καλίγωμα

Επειδή τα ζώα (άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια) που μετέφεραν φορτία, βάδιζαν και σε ανώμαλους δρόμους, κάτω από τις οπλές τους έβαζαν σιδερένια ελάσματα που είχαν σχήμα σαν την οπλή, που τα ονόμαζαν πέταλα.
Τα πέταλα είχαν σχήμα ελλειψοειδές και είχαν σε κάθε πλευρά από τρεις ή τέσσερις τρύπες για να περνάνε τα καρφιά, με τα οποία στηρίζονταν στην οπλή.

Το αφεντικό κρατούσε λυγισμένο το πόδι του ζώου προς τα πάνω και ο πεταλωτής αφού με κοφτερό εργαλείο (το σαντράνι), καθάριζε την οπλή ώστε να γίνει επίπεδη, διάλεγε το πέταλο ανάλογα με το μέγεθος.
Στη συνέχεια έβαζε το καρφί χτυπώντας το λοξά προς τα έξω, ώστε να βγει δύο έως τρία εκατοστά πλάγια της οπλής.
Τα εργαλεία που χρησιμοποιούσε, ήταν το κλαδευτήρι (σαντράνι) για το καθάρισμα, η τανάλια για να κρατάει κόντρα και να κόβει το περίσσευμα του καρφιού (λόθρα) και το καλυγοσφύρι για να χτυπάει και να μπήγεται το καρφί.
Απαιτούσε τέχνη το καλίγωμα γιατί έπρεπε το καρφί να μη βρει το ζωντανό μέρος της οπλής.
Ο ήχος του πεταλώματος ήταν χαρακτηριστικός:
΄΄Μια στο καρφί και μια στο πέταλο΄΄

Τσιταλιώτικη χειροτεχνία

Με αφορμή τον θάνατο πιά της τέχνης του χειροποίητου στην εποχή των τυποποιημένων λύσεων και της εξωχώριας βιομηχανικής παραγωγής ανέβασα μερικές φωτογραφίεςΤσιταλιώτικης λαικής τέχνης που βασικό λόγο κατασκευής είχε την προικοδότηση των παιδιών από τους γονείς γιά άμεση χρήση.Στα Τσιτάλια άλλωστε δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα και ο χρόνος,λόγω της ενασχόλησης με τις αγροτικές εργασίες,να παράγονται προιόντα για εμπορική εκμετάλλευση παρά από ελάχιστες γυναίκες όπως η Παναγιώτα Σοβόλου Λαμπαδιανού στην οποία δίνονταν τα υλικά και πληρωνόταν για την εργασία της. 

Τσιταλιώτικη Καθαρή Δευτέρα 1990

Αναγνώσματα της εφηβείας μας

Καθαρή Δευτέρα στα Τσιτάλια

Απόκριες από τα παλιά

Βόλτα στο κέντρο της πόλης

Αναχώρηση Τσιταλιωτών μεταναστων

Έτοιμοι προς αναχώρηση Τσιταλιώτες μετανάστες καβάλα στα ζώα που τους μετέφεραν στο Λεωνίδιον.Στο κέντρο κάτω ο Χρήστος Π.Σαρρής Ζάμπρακος

Καβάλα παν στην Παναγιά...

καβάλα πανε στην Ελωνα οι Τσιταλιώτες

ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΕΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΚΑΝΗ

Από Margaret T Sarris
οικογένεια Παναγιώτη Γεωργίου Σαρρη. Στην φωτογραφία κάθονται ο παππούς μου Παναγιώτη και γιαγιά μου Μαργαρίτα. Ορθή είναι οι θεοί μου Γιώργος και Νίκος, ηθεία Γιώτα και ο πατέρας μου ο Θεόδωρος. Καθιστή είναι ο θείος Δημήτρης και η θεία Άννα.

Τσιταλιώτικος φούρνος

                                       ο Τσιταλιώτικος φούρνος Τσιταλιώτικο ψωμί βγάζει

Τσιταλιώτες από τα παλιά

                                                  Δημήτρης Μ.Λυκουριάς Κουκουνέζος

Τσιταλώτικος γάμος

Ο κουμπάρος πάνω στο "ζωντανό" πριν τον γάμο του Γιάννη Χοντζόπουλου Καλύβα με το σοι των Ζαμπρακαίων να τον συνοδεύει.

Χάρτης του χωριού μας

Καλή χρονιά

Η νέα χρονιά ας έχει λιγότερη βία,λιγότερους πολέμους περισσότερο σεβασμό στον διπλανό μας και πολλη ανθρωπιά.

Αναμνήσεις

Από εκδρομή του Συνδεσμου Τσιταλιωτών
από αριστερά Βαγγελης Χοντζοπουλος,Στελιος Σαρρης,Δημητρης Σαρρης,Θεοδωρος Σαρρης,Πετρος Σαρρης....

Χρόνια Καλά

Η πρώτη ημέρα του χρόνου είναι και η πρώτη σελίδα σε ένα άδειο βιβλίο 365 σελιδων όπου θα γράψουμε την αρχή την μέση και το τέλος.Από εμάς εξαρτάται αν το περιεχόμενο θα είναι καλό,κακό σημαντικό ή ασήμαντο.Χρόνια καλά και μια καλύτερη χρονιά για όλους μας

                                                               Μιχάλης Γ.Σαρρής Λόρδος

Σύναξη στο καφενείο του Μπαλαμπάνου

Κάλαντα απο το παρελθόν

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1981

ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '80 ΣΤΟΛΙΖΑΜΕ ΔΕΝΤΡΟ ΣΤΑ ΤΣΙΤΑΛΙΑ

ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ

ΕΦΥΓΕ Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝ.ΣΑΡΡΗΣ ΣΑΡΡΗΓΙΑΝΝΗΣ

ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΕΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

ΤΣΙΤΑΛΙΩΤΙΚΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ

Δεκαετία του '30 ο χώρος μπροστα από τα καφενεία του χωριού.Πεζοί είναι ο Παναγιώτης Κ.Σαρρής Ζάμπρακος με τον γιό του Χρήστο Π.Σαρρή.Αριστερά διακρίνεται το σπίτι με το καφενείο του Μπαλαμπάνου και δεξιά το καλύβι που στεγαζόταν το καφενείο του Ζάμπρακου.

Λίγες ελιές , ψωμί…φτωχικά , με αγάπη . Ταπεινά! Χωρίς επισημότητες .
Να γεμίσει η κοιλιά των παιδιών, μα και των μεγάλων.
Από ένα πιάτο κι όποιος προλάβει. Αν τύχει και μουσαφίρης έχει και γι ΄ αυτόν! Λίγες ελιές, ψωμί, κρασί και καλή καρδια!!
Στην Ελλάδα του χτες. Έτσι όπως μας τα λέγανε οι γονείς και οι παππούδες μας.

Τσιταλιώτες άλλης εποχής

πανω Γεώργιος Κουλός-Σαράντος Σαρρής
κάτω Μανώλης Κανάκης-          -Γιάννης Χοτζόπουλος-Ντίνος Σαρρής-Χρήστος Σαρρής

Επαγγέλματα που έχουν χαθεί

Ήταν τεχνίτης, ειδικός στην κατασκευή βαρελόσχημων και σκαφοειδών σκευών, που τα κατασκεύαζαν από ξύλο καστανιάς ή δρυός. Το ξύλο περνούσε από ειδική επεξεργασία και μετά το έκοβαν σε λεπτές σανίδες, που βρέχανε για να παίρνουν εύκολα την κατάλληλη κλίση. Κατόπιν περνούσαν τα στεφάνια, τα χτυπούσαν με το ματσακόνι για να σφίξουν καλά και μετά τοποθετούσαν τους δυο επίπεδους πυθμένες.

Στου μπαρμπα Τακη το κουτουκι

 Απόμερο ταβερνάκι που φιλοξενούσε τις τρελο-παρέες μας με εκπληκτικούς μεζέδες και ντόπιο κρασί.Εκει εκφραζόμασταν πίνοντας,τρώγοντας,χορεύοντας και πάντα με εχεμύθεια απο τον μπαρμπα Τάκη(Θεμιστοκλή) Κωσταντά.Κάθε Κυριακή ο πατσάς μοσχοβολούσε στη γειτονιά και πολλοί έφταναν με το κατσαρολάκι να προμηθευτούν για το σπίτι.Το σπληνάντερο και η τηγανιά είχαν την τιμητική τους απο τα χερια του "μάστορα".

ΤΣΙΤΑΛΙΑ 1951

....έτσι...γιατί απόψε με έπιασε μια μελαγχολία

Mια βόλτα τον Σεπτεμβρη

ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ

Κάτω από το ψως της λάμπας

ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΟΥ

                                                       οικία Παναγιώτη Σόβολου Ξάρχου

Κυριακάτικα

                              ......και οι φιλενάδες πανε για το καφεδάκι μετά την εκκλησία
                                          θεια Ρούλα-θεια Σταμάτα,θεια Μαρία,Ρήνα,θεια Ματίνα

Στο καφενείο του Μπαλαμπάνου

                                                        Καφεδάκι μετά την εκκλησία

ο μπαρμπα Κώστας με την θεια Γιαννούλα